PIXEL HEAVEN 2013 ZINE (pdf)

Nazywam się Robert Łapiński. W latach 80. i 90. byłem szczęśliwym posiadaczem ZX Spectrum+ z interfejsem Kempston, potem Commodore 64, a w końcu wymarzonej Amigi 500 1MB. Wszystkie te sprzęty dzielnie obsługiwał mój monitor Neptun 156 (zielony).

Obecnie kolekcjonuję klasyczne komputery i konsole z dawnych lat. Zamierzam w końcu uporządkować swoje zbiory, a PIXEL HEAVEN 2013 to świetna ku temu okazja. Tak naprawdę to właśnie to było impulsem do podjęcia tej inicjatywy. ?

Tyle o mnie.

W momencie, kiedy piszę te słowa, naprawdę nie wiem, czy to wszystko zakończy się sukcesem. Aktualnie robię jakieś sześć rzeczy naraz: składam zina, rezerwuję noclegi, uzgadniam kwestie techniczne na miejscu. W tym samym czasie VOyager podsyła mi zdjęcia retro komputerów (po 12 MB każde!) i dopytuje na Facebooku, czy dorzucić screenshoty Workbenchów. Odpowiadam na maile dotyczące akredytacji prasowej, ustalam regulamin rozgrywek SWOS-a i zastanawiam się, jak obrobić 20 minut rozmowy z Alexem, nagranej wczoraj.

Aaa, jeszcze smycze! Identyfikatory! Ale najpierw trzeba wypchnąć zina do drukarni. I wysłać kuriera do CDQ, żeby wyłożyli ulotki… O obowiązkach zawodowych nawet nie wspominam – w końcu nie jestem na urlopie.

Tak to będzie wyglądało do końca. Mam nadzieję, że kiedy czytacie te słowa, impreza trwa i nie wydarzyła się żadna katastrofa.

Podziękowania

Chciałbym serdecznie podziękować wszystkim, którzy sprawili, że to się udało (choć w momencie pisania nadal nie jestem tego pewien ?).

Dziękuję sponsorom, mediom, partnerom, patronom, prelegentom, gościom specjalnym, „supporterom” i wielu, wielu innym.

W szczególności:

• Miczowi, VOyagerowi, tdcowi, Alexowi,
• Arkowi z DFG Studio (który to połamał),
• właścicielom Centralnego Domu Qultury,
• Michałowi Głowackiemu, pracownikom ECP Media,
• Bartkowi Hławce z MNONO Films, LuKe, VJ ALL BAN,
• Marcinowi Wójcikowi, Krzysztofowi Chwałowskiemu,
• Łukaszowi Dziatkiewiczowi, Marcinowi Dylewskiemu, Pawłowi Nowakowi…

Jest Was tylu, że na pewno kogoś pominąłem – przepraszam! Pamiętam o Was i wszystkim raz jeszcze mówię: WIELKIE DZIĘKI!!!